Salvador Bernal, Wspomnienie o Biskupie Álvaro del Portillo, Prałacie Opus Dei to biografia która pozwala poznać jaki był pierwszy po św. Josemarii prałat Opus Dei. Osoba bez reszty oddana Dziełu, która wspóltworzyła je wraz z Założycielem. To żywe świadectwo o człowieku zanurzonym w Bogu, a jednocześnie silnie stojącym na ziemi
Fragment ze wstępu
Spędziłem u boku biskupa Álvaro wiele casu od 1976 roku prawie do jego śmierci. Razem z innymi osobami towarzyszyłem mu wielokrotnie w letnie wakacje, przy pracy i podczas wypoczynku, daleko od codziennych zajęć biskupa Álvaro w Rzymie. Dość często udawałem się też do Wiecznego Miasta, żeby zająć się zadaniami zlecanymi przez Prałata Opus Dei. Bardzo szybko poczułem potrzebę przedstawienia uprzejmej, ale zdecydowanej osoby biskupa Álvaro del Portillo, który za życia pragnął się ukryć a nawet zniknąć za Założycielem Opus Dei, którego był „najwierniejszym synem i następcą”, jak głosi przeznaczona do prywatnego odmawiania modlitwa o wstawiennictwo Sługi Bożego.
Życie Álvaro del Portillo kierowało się charyzmatem normalności charakterystycznym dla skromnych osób, które osiągają szczyty doskonałości nie robiąc niczego dziwnego ani wyzywającego. Pewnej nocy w 1985 roku zapisałem w Solavieya (Asturia): „kolejny dzień, bardzo normalny pod każdym względem, o takim pogodnym wyrazie, pełen modlitwy i pracy, który przeżywa się obok biskupa Álvaro”. Otóż wcielał on w tak przykładny sposób duchowość świecką Opus Dei, że u jego boku wydawał się nabierać życia tekst Św. Josemaríi Escrivy na temat Najświętszej Maryi Panny w książce To Chrystus przechodzi, 148: „Maryja uświęca to wszystko, błędnie przez niektórych uważane jako nie wzniosłe i bez wartości: codzienne zajęcia, małe szczegóły ważne jednak dla osób przez nas kochanych, rozmowy, odwiedziny krewnych lub znajomych. Błogosławiona codzienność, która tak bardzo może być wypełniona miłością Boga!”
